تمام عمر طول خواهد کشید تا کاراته را فرا گیرید، برای کاراته هیچ محدودیتی وجود ندارد ...اندرزهای بیست‌گانه فوناکوشی سن سی

ASAI SHOTOKAN ASSOCIATION INTERNATIONAL - IRAN
انجمن جهانی کاراته شوتوکان آسای ریو ایران
زندگی روزانتان را وقف کاراته کنید تا به رازهای زیبای درون آن پی ببرید.....اندرزهای بیست‌گانه فوناکوشی سن سی
شوتوکان آسای ریو ایران
خوش آمدید
ماواشی گری کلاسیک
یوکو توبی گری
مای گری
اوشیرو اوراماواشی گری
یوکوگری که کومی
ماواشی گری
بایگانی تارنگار

سن سی یاسوهیروکونیشی Yasuhiro Konishi بنیانگذار ریوبوکای JKR

شیندوجنین ریو  Shindo Jinen Ryu  توسط استاد یاسوهیرو کونیشی تاسیس شد.  اودر سال 1893 درتاکاماتسو کاگاوای Takamatsu Kagawaژاپن به دنیا آمد. سن سی کونیشی آموزش هنرهای رزمی خودرادرسن 6 سالگی با موسوریوجوجیتسو Muso Ryu Jujitsu    آغاز کرد. 

 زمانی که او وارد یک مدرسه ای معادل دبیرستان درغرب شد شروع به آموزش دررشته تاکنوچی ریوجوجیتسو Takenouchi Ryu jujitsu کرد.   این سبک جوجیتسو به ویژه با تکنیک های قوی دست و پابسیار شبیه به کاراته است. در 13 سالگی در حالی که جوجیتسو تمرین میکرد شروع به مطالعه سبک کندو  kendo  نمود.

در سال 1915 او شروع به تحصیل در دانشگاه کیو Keio درتوکیو نمود. در حالی که دوره تحصیلات دانشگاهی به طور متوسط ​​ چهار سال است سن سی کونیشی به خاطر عشق به کندو و جوجیتسو در دانشگاه کیو به مدت هشت سال ماند.  وی کاپیتان تیم کندو دانشگاه کیو بود و پس از فارغ ازتحصیل شدن به مربیگری باشگاه کندو خود در دانشگاه ادامه داد.

سن سی کونیشی اولین بارکه با سبک "ته"(که بعدها کاراته نامیده شد)  آشنا شد توسط همکلاسیش در دانشگاه کیوبه نام سونشیگ اراکاکیTsuneshige Arakaki   اکیناوایی بود. سن سی کونیشی تکنیک های "ته"را با همیاری اراکاکی که بسیار شبیه به سبک تاکیوچی ریو جوجیتسو TAKEUCHI Ryu jujitsu  بود ابداع کرد.   اگرچه اراکاکی به هیچ وجه یک استاد"ته"نبوداما سن سی کونیشی این سیستم را بسیارزیرکانه جذب کرد. پس ازپایان تحصیلات از دانشگاه، او یک مرد حقوقدان شده بود. بااین حال شغلش اورابه طورکامل راضی نمی کرد با تشویق همسرش شغلش را ترک کرد و مرکز  هنر ها ی رزمی خود را در سال 1923 افتتاح نمود و آن را ریوبوکان Ryobu-Kan (خانه برترهنرهای رزمی) نامید.که آموزش درآن عمدتا کندو و جوجیتسو بود. در سپتامبر1924 هیرونیشی اوتسوکا   بنیانگذار سبک وادوریو  کاراته Wado- Ryu  و گیچین فوناکوشی بنیا نگذار  سبک شوتوکان کاراته Shotokan با معرفی نامه ای از پروفسور کاسویا Kasuya استاد دانشگاه کیو نزد سن سی کونیشی در سالن آموزش کندو دانشگاه کیو آمدند.   آقای فوناکوشی پرسید که آیا امکانش هست که در سالن آموزش ته جوجیتسو TE JUTSU سبک ریوکیوکمبو Ryukyu Kempo را آمورش بدهیم ؟

تا آن موقع کسی نشنیده بود که یک مدرسه هنرهای رزمی به یک استاد سبک دیگر اجازه فعالیت در باشگاه خودش را بدهد.چنین خواسته ای باشگاه را به چالش می کشید به هرحال   سن سی کونیشی  با این تفکرکه احساس کرد ترقی دررویایی آموزش متقابل است و به یاد تمرین های کاتا در زمان دانشجویی خود باآراکاکی افتاد و با درخواست سن سی فوناکوشی موافقت کرد.

  با کمک سنسی کونیشی به سنسی فوناکوشی باشگاه تمرین(ته) TE در دانشگاه کیو (اولین باشگاه کاراته دانشگاه در ژاپن)  تاسیس شد. در این باشگاه استادان اصلی سنسی کونیشی ، سنسی فوناکوشی ، و سنسی اوتسوکا Ohtsuka بودند.سنسی  کونیشی همچنان به برنامه درسی متشکل از کندو ، جوجیتسو ، و بوکس غربی در ریوبو کان ادامه داد. وزمانی که سنسی فوناکوشی کاراته جوتسو KARATE JUTSU  را به این ترکیب افزود کاراته متولد شد. در صورتی که هنوز هیچ نامی از سبک های در حال ظهور  وجود نداشت.

گروه هایی که  فقط جوجیتسو تمرین میکردندنظر خوب و مثبتی به کاراته نداشتندو سنسی فوناکوشی رابه مبارزه می طلبیدند . به هر حال بودو کا های ژاپنی هیچ باشگاه واستادسبک بخصوصی را زیر سئول نبردنددر صورتی که اولین گردنکشی از شاگردن ارشد بروز کرد بااین حساب که اگر شاگرد ارشد راشکست داد با استاد مبارزه کند واگر استاد شکست خورد تابلو باشگاه را به غنیمت ببرد واین یک آبرو ریزی بزرگی برای باشگاه شکست خورده بود.و شخص ماهری آن زمان در ریوبو کان وجود نداشت. و تمام مدعیان علیه کاراته توسط سنسی کونیشی و سنسی اوتسوکا  به عنوان شاگردان ارشد فوناکوشی شکست خوردند.

 پس از این مبارزه سنسی فوناکوشی در یک گردهمایی بزرگ در باره مزایاو ابعاد روانی و معنوی کاراته جوتسو KARATE JUTSU سخنرانی کرد به صورتی که بسیاری از شنوندگان توافق کردند تغییر سبک داده و به سبک کاراته بپیوندند.

 در طول این مدت یک بحث فلسفی در میان هنرمندان رزمی به عنوان تعریف بودو وجود داشت. برخی معتقدبودند در بودو باید حریف راکشت .گروهی عقیده داشتند که بودو به معنای حمایت یا آموزش حریف در راه مناسب است. سنسی فوناکوشی همیشه بودو رابه عنوان تکنیک و آموزش تدریس کرده است.  .ولی سنسی کونیشی به ویژه معتقد بودندکه بو "بو ن ریو دو" برای کاراته  معنی " کامل بودن" را میدهد کاراته نمی تواند فقط تکنیک باشد بلکه تحصیلات هم همچنین لازم دارد . همان طوری که تکنیک بدن را پرورش می دهد تحصیلات ذهن را می پروراند. بنابراین سنسی کونیشی معتقد بود که بودو وادار کردن حریف به تحصیلات است.

  با گذشت زمان سه تغییر عمده در آموزه های اصلی کاراته فوناکوشی رخ داده است.اول اینکه کاراته در سطح مدارس ابتدایی ژاپن به برنامه های تربیت بدنی وارد شد. سنسی فوناکوشی به جای نام اوکیناوایی کاتا های مختلف نام ژاپنی بر آن ها گذاشت که این کار یادگیری را آسانتر می کند.

 تغییردوم: اضافه شدن مبارزه تک حرکتی ippon kumite در آموزش کاراته بود. در ابتدا آموزش کاراته باکاتاهای مقدماتی شروع می شد. سنسی کونیشی عقیده داشت که آموزش کاتا به تنهایی برای همه افراد کافی نیست.   اشکال دیگر "دو" مانند کندو و جودو تا به حال از روش های آموزشی تمرین با حریف استفاده می کرده اند سنسی کونیشی و سنسی اوتسوکا مبارزه تک حرکتی ippon kumite رابه برنامه آموزشی افزودند .

  سومین تغییر بزرگی که در کاراته رخ داده است. این است که در  “ در کانجی کاراته بود بدین صورت که در کانجی اولیه،کاراته را به معنای "دست چینی" می نوشتند مدارک نشان می دهد در سال1929 گروه پژوهشی استادان و هنر آموزان کاراته در دانشگاه کیو در مورد تغییر کانجی کاراته به توافق رسیدندکه آن رابه معنی "دست خالی" بنویسند.

  آنها مدعی بودند که این تغییر،مفهوم بهتری از توسعه ای که درکاراته اتفاق افتاده را دربردارد.  این تغییر با اعتراضات بسیاری ازاوکیناواییها روبرو شد اما تغییر پذیرفته شد و تا امروز باقی ماند.

  کاراته به تدریج محبوب تر شد و استادان بسیاری از اوکیناوا به ژاپن سفر کردند. به این دلیل که سنسی کونیشی با بسیاری از افرادی که بودوکا budoka راخوب می دانستنددر ریو بو کان باآغوش بازاز آنان استقبال کرد وتبادل تکنیک نمود.در طول این دوره بازدیدها در میان آنها استادان بزرگی چون کنوا مابونی (بنیانگذار شیتو ریو کاراته)، چوجون میاگی (بنیانگذار گوجوریو کاراته)، و چوکی موتوبو حضور داشتند.   این سه کارشناس ارشدباعث شدند سنسی کونیشی تحت تاثیر شیوه های مختلف آنان قرار گرفته و سبک جدیدی را ابداع نماید .

 چوکی موتوبو  Choki Motobu     
کونیشی معتقد بود چوکی موتوبو یک نابغه هنرهای رزمی است وبسیار تلاش می کرد با اوتمرین داشته باشد. سنسی موتوبو به کاتای نای فان چین Naifanchin علاقه ویژه ای داشت او به عنوان یک استاد کاتاهای بسیاری را می دانست، اما  تنها آنها را هنگامی تدریس می کرد که هنر جو یان بر نای فان چین Naifanchin مسلط شده بودند.از طریق آموزش در این کاتا او به کندن پای حریف خود مشهور شد.  سنسی موتوبو از لحاظ جسمی مرد بزرگی بود ولی برای پاهای خودش بسیار سبک بود و همین باعث می شد که او در مبارزه با دیگر رزمی کاران بسیار موفق باشد. آموزشهای او به سنسی کونیشی (کی  KI ) وتاکید براستفاده ازتکنیک های پا بود.        سنسی موتوبو صحبت کردن ژاپنی رابسیار خوب نمی دانست و با اتکا بر دوستان توانست آن را بیاموزد . او ثروتمند نبود و در طول بازدیداز ژاپن با مشکل مالی مواجه بود.

 سازمان سنسی  کونیشی از سنسی چوکی برای برگزاری سمینارها و دوره های آموزشی که در آن سنسی موتوبو قادر به جمع آوری هزینه ها بود حمایت می کرد. سنسی کونیشی، موتوبو سنسی را در بسیاری از جلسات آموزشی به منظور کمک به او در توضیح مفاهیم و تکنیک های کاراته همراهی می کرد.

 Chojun Miyagi چوجون میاگی 
چوجون میاگی در تمام موارد بسیارصحبت نمی کرد.او برای دست های بزرگ خود و تیشو اوچی  teisho uchi (ضربه کف دست) معروف بود و گرفتن و کشیدنهای بسیار قوی او مورد توجه بود.اگرچه سنسی کونیشی با سنسی میاگی به اندازه دیگر استادان کاراته رفت وشد نداشت ولی با ارائه مقاله ای که به تاریخ 23/مارس / 1934 در باره کاراته نوشت ثاثیر بسیار زیادی بر دانش سنسی کونیشی گذاشت . این سند به تازگی به زبان انگلیسی ترجمه شده است و در حال حاضر در دسترس در سراسر جهان است.

 

 کنوامابونی  Kenwa Mabuni 
سنسی کونیشی بطور گسترده با کنو ا مابونی بنیانگذار شیتو-ریو تمرین می کرد.  سنسی مابونی درسال 1927 در حدود ده ماه در خانه سنسی کونیشی  اقامت داشته است.  آنها دوستان بسیار نزدیکی شدند.  سنسی مابونی تعداد زیادی از کاتاهارا که میدانست با ظرافت و آرامش انجام می داد و آنها را زنده نگاه میداشت  سنسی کونیشی با همکاری با سنسی مابونی کاتای Seiryu  را توسعه داد. تاثیر   کنوا مابونی بر کا تا های شیندو جنین ریو Shindo Jinen  Ryu     در ریو بو کای Ryobu-Kai  بسیارمشهود می باشد.

                           

 نفوذ موریهی اوشیبا  Morihei Ueshiba

سنسی کونیشی  و همسر ش نیز نزد  موریهی اوشیبا Morihei Ueshiba  که هنوز  دیتو ریو آیکی جوجیتسو Daito Ryu Aikijujitsu تدریس میکرد آموزش دیدند. سنسی کونیشی ، سنسی اوشیبا را به عنوان بهترین هنرمند رزمی  که او تا آن زمان دیده بود می شناخت کونیشی سنسی این نظر رادر طول عمر خود حفظ کرد.   سنسی کونیشی پیش از آن چند سال کاراته تمرین کرده بود بدین تریب کاتای هیان نیدان Heian Nidan راکه قبلا از سنسی فوناکوشی آموخته بود به سنسی اوشیبا ارائه کرد. ولی سنسی اوشیبا اظهار داشت که کونیشی سنسی باید چنین مهملاتی را با تکنیک های بی اثر رها کند.

  این نظر برای سنسی کونیشی یک ضربه بود چون او به کاراته اعتقادداشت و لی در واکنش به نظر سنسی اوشیبا با احترام زیاد رفتار کرد.  سنسی کونیشی احساس کرد که کاراته هنوز هم دارای ارزش بسیارزیادی است که او نسبت به توسعه آن مسئولیت دارد. بنابراین او درخواست کرد که به او اجازه ادامه آموزش در کاراته داده شود.او قصدداشت که تکنیک هارابه طوری توسعه دهد که برای استادان بزرگ قابل قبول باشد.

  پس از ماه های بسیاری از پژو هش و آمو زش سن سی کونیشی یک کاتا به نام         تای ساباکی Tai Sabaki (حرکت بدن) ارائه داد. او این کاتا را بر اساس کاراته بنا نهاد اما از آموزه های سنسی اوشیبا نیزدرآن  گنجانید. اگرچه کاتای جدید هیچ حرکات پیچیده ای نداشت و آن یک سری از حرکات بدون مکث پشت سر هم بود. ولی سنسی اوشیبا پس از اجرای آن توسط سنسی کونیشی اظهار داشت که (اجرای شما برای من رضایت بخش بود و آن کاتا ی با ارزشی است .)  سنسی کونیشی بعد ها دو کاتای دیگر بر اساس    تای ساباکی  Tai Sabaki ساخت.   سه کاتا به نام های تای ساباکی شودان Tai Sabaki Shodan و تای ساباکی نیدان Tai Sabaki Nidan  و تای ساباکی ساندان Tai Sabaki Sandan می باشد. 

پذیرش رسمی کاراته در ژاپن 
دای نیپون بوتو کو کای Dai Nippon Butoku-Kai هیات حاکم بودوی ژاپن  به لحاظ سیاسی بسیار قوی بود. وظیفه آنها رعایت مجموعه ای از استانداردهای لازم برای رتبه بندی هنرمندان رزمی وامضاء همه گواهینامه های اعضاء بود. سنسی کونیشی هم  از طریق کندو و جوجیتسو عضو آن هیات بود، او احساس کرد که کاراته در آموزش و پرورش مردم ژاپن می تواند موثر باشد و بنابراین او کاراته را برای به رسمیت شناختن به دای نیپون بوتو کو کای Dai Nippon Butoku-Kai ارائه داد. تا سال 1934 هنوز دولت همچنان جوجیتسو و جودو را به رسمیت می شناخت و تاآن زمان کاراته رسمیت نداشت.

  در نهایت، در سال 1935، دای نیپون بوتوکوکای ،کاراته را به عنوان یک عضو به رسمیت شناخت و عنوان( استادبزرگ) رابه سنسی کونیشی ، سنسی میاگی و اوشیما سان نوسوکه  Ueshima Sannosuke بنیانگذارکوشین ریو (Kushin Ryu) اهدا کرد. دای نیپون بوتوکوکای همچنین اصرار داشت که همه تحت عنوان رشته خود باشند  اما سنسی کونیشی در آن زمان جهت تشویق مدرسان برجسته کاراته به آنان اجازه داد با نام منحصر به فرد سبک خودفعالیت کنند.  سنسی کونیشی به دلیل تلاشهای خستگی ناپذیرش برای پیشرفت کاراته در ژاپن درسطح ماهرترین وبهترین استاد در سال 1938 به عنوان رئیس کمیته غربالگری دای نیپون بوتوکوکای انتصاب شد که وظیفه بررسی تمام برنامه های کاربردی، صدور مجوز در کاراته جوجیتسو  karate jutsu راداشت. 

 نامگذاری شیندوجنین ریو  Shindo Jinen Ryu



  سنسی کونیشی بر این باور بودند که اگر شما در زندگی درمسیر اخلاقی درست قدم بزنید پس شما به طورطبیعی به دنبال راه الهی هستید.اگر شما کاراته را در یک راه طبیعی آموزش دیده و ازبدن خودمراقبت کنید شما دانش و تجربه خود را گسترش داده و یک فوندانسیون یاپایه محکمی برای یک زندگی طبیعی ودرست از نظر اخلاقی ایجاد می کنید .و به این ترتیب سبک خودرابه توصیه موریهی اوشیبا (بنیانگذار آیکیدو) شیندوجنین ریو کاراته جوتسو Shindo Jinen - Ryu  Karate - Jutsu  نام گذاری کرد. که  معنای آن  ( "خداییShindo،سبک طبیعیJinen،کاملRyu،روش دست خالی Karate ")می باشد.

 

 سنسی میاگی سبک خود را گوجو-ریو  Goju-Ryu  نامید .که آن مخلوطی از تکنیک های سخت و نرم است.

سنسی مابونی شاگرد استادان اوکیناوایی (تو-ته ، To-te) به نامهای یاسوتسونه ایتوسو  Yasutsune Itosu و کان ریو هیگاشیون نا Kanryo Higashionna بود.وی نام سبک  خود را شیتو ریو  Shito-Ryu نهاد که آن ترکیبی از مفهوم اولیه نام استادانش بود

 هیرونیشی اوتسوکا Hironishi Ohtsuka در مکان بودو در هماهنگی (وا ”wa” )باجهان مطالعه وبررسی می کرد و سبک خود را وادو-ریو  Wado-Ryu نامید.

  سنسی اوشیما سبک خود را بااین ایده که کسی به عنوان هماهنگ کننده در مرکز جهان است، کوشین ریو Kushin-Ryu ("قلب آسمان ") نامید.

و هنرجویان سنسی فوناکوشی وی را متقاعدکردندکه نام سبک خودرا Shotokanشوتوکان (shoto) به معنی "امواج کاج"که نام قلم فوناکوشی بودبگذارند.

 

 

سی ریو  Seiryu  
سنسی کونیشی درحدودسال 1935یک کاتای دیگر به نام سی ریو Seiryu ارائه کرد.  در طول این دوره تقریبا هر روز  سنسی کونیشی ، سنسی اوشیبا ،سنسی مابونی، و سنسی اوتسوکا با هم تمرین می کردند.  در آن زمان دولت ژاپن تا حد زیادی توسط افسران ارشد ارتش امپراتوری  کنترل می شد. فرمانده کل ارتش ژاپن از سنسی کونیشی خواسته بودکه تکنیک های دفاع شخصی رابه زنان بیاموزند.   اودراولین قدم در انجام درخواست ارتش از سنسی مابونی کمک گرفت وخواست به کمک روش های آموزشی استاندارد خود به این هنرجویان در فراگیری تکنیکها کمک کند.

آنها  با هم یک کاتای کاراته ارائه دادند که درآن ازجوهر هر دو سبک گنجانیده شده بود.  همانطور که آنها کار های نهایی کاتاراانجام می دادند، آن را با سنسی اوشیبا درمیان گذاشتند. که برخی از بخش های آن مورد تایید قرار گرفت اما تغییرات خاصی را توصیه کرد. سنسی اوشیبا به شدت احساس می کردکه کاتا را باید بر اساس جنسیت وبا توجه به علم  پزشکی طراحی کرد زیرا نیاز به محافظت از نواحی مختلف و حساس دارد. همچنین یک خانم در تمرین بایدبتواند به طور عادی وخوب آن را اجرا کند .وعامل بزرگ دیگری که باعث نفوذ کاتا شده بود موقیت خانم هادر اجتماع ژاپن بود . درآن زمان یک زن را با آداب و رسوم فرهنگی زندگی خودش می شناختند، هر چند هر دو جنس مرد و زن ازلباس کیمونو و گتا استفاده می کردند. ولی همه این عوامل در روند توسعه کاتا در نظر گرفته شد.

  در نتیجه همکاری بین سه استاد بزرگ، کاتای سی ریو Seiryu، دارای ماهیت آیکیدو و جوجیتسو بود.( حرکت باقدرت در عوض حمله مستقیم حریف).  نام دیگر این کاتا ممکن است آیویآگی  aoyagiباشد.

 جنگ جهانی دوم و بعد ازآن 
  هنگامی که جنگ جهانی دوم آغاز شد بسیاری ازکاراته کا ها کاراته را برای جنگ برای کشورشان ترک کردند. وتوسعه کاراته به عنوان هنر  ناکام ماند. در سال 1945 با بازگشت جمعیت مردان از جنگ در این کشور، کاراته و بودو، به سیستم آموزش و پرورش عمومی معرفی شدند. و کاراته به یک راه زندگی در ژاپن تبدیل شده بود. در حالی که سنسی فوناکوشی تلاش های خود را برتدریس درمدارس ژاپنی متمرکز کرده بود سنسی کونیشی وارد کار تجاری و آموزش کارکنان خود شده بود.  

 ژاپن کاراته دو ریو بو کای امروز Japan Karate-Do Ryobu-Kai

  یاسوهیرو کونیشی دوم 

پس از مرگ سنسی کونیشی در سال 1983، مدیریت سازمان به پسرش، یاسوهیرو (تاکیهیرو) کونیشی Yasuhiro (Takehiro) Konishi  دان 10 رسید . تاکیهیرو کونیشی نام خودرا پس از مرگ پدرش به یاسوهیرو کونیشی تغییرداد. او در 25 /می / 1931 در توکیو ژاپن به دنیا آمد.  از دانشگاه کیو در ماه مارس 1955 فارغ ازتحصیل شد. او بر انجام تمام امور درمدارس کاراته ریو بو کای ژاپن Japan Karate-Do Ryobu-Kai نظارت داردو همچنین مسئولیت هدایت سیاست ها و فلسفه شیندو جنین ریو Shindo Jinen Ryu  به عهده وی می باشد.

 Kiyoshi Yamazaki کیوشی یامازاکی 



  نظارت و رشد وتوسعه بین المللی سازمان به سن سی کیوشی یامازاکی  دان 8 مربی فعلی و رئیس بین المللی آن سازمان در آناهایم، کالیفرنیا سپرده شده است او همچنین عضو کمیته فنی فدراسیون جهانی کاراته ورئیس کمیته فنی پان آمریکان ، و رئیس کمیته فنی فدراسیون ملی کاراته امریکا می باشد.

  

 تهیه و ترجمه: جواد باقریان

 Shotokankarate.persianblog.ir

 

جواد باقریان
اندرزهای فوناکوشی سن سی
آسای سن سی
نوشتارهای پیشین
دیگر افزارگان



???? ???? ???? ????? ?????

Site Translator - برگرداننده تارنگار